Matki Bozej Wspomozenia Wiernych

Osada Księże wzmiankowana jest po raz pierwszy w dokumencie z r. 1149, gdy książę Bolesław Kędzierzawy przekazał ją wraz z innymi posiadłościami opactwu Św. Wincentego. Nazwa pochodzi od staropolskiego wyrazu kniądz, czyli książę, stąd zaś przymiotnikowe określenie księże. W r. 1353 słyszymy po raz pierwszy o Księżu Wielkim i Księżu Małym, można więc przyjąć, iż podział miejscowości na dwie odrębne wsie stał się już faktem. Obie osady włączone zostały do Wrocławia w 1928 r. Zarówno Księże Wielkie, jak i Księże Małe należały do parafii Św. Maurycego we Wrocławiu, po reformacji zaś ludność ewangelicka związana była z kościołem Św. Krzysztofa. W obydwu wsiach długo utrzymywał się żywioł polski. W Księżu Małym jeszcze w latach 1778-1811 odbyło się 15 polskich chrztów ewangelickich, a w Księżu Wielkim 103: ta druga zatem miejscowość, mająca w r. 1795 tylko 65 mieszkańców, była w tamtych czasach zamieszkana przez Polaków wyłącznie lub w większości. Księże Małe, jako położone bliżej Wrocławia, rozwijało się szybciej. Z tego powodu już pod koniec XIX stulecia miejscowi katolicy zaczęli myśleć o budowie we wsi kościoła, który służyłby także ludności okolicznych osad, jak Rakowiec, Bierdzany, Opatowice, Trestno, Blizanowice, Mokry Dwór, Radwanice. Zwracano bowiem uwagę, że rozbudowany w latach 1897-1899 kościół Św. Maurycego przy obecnej ul. Traugutta nie wystarcza już, a poza tym było do niego dość daleko.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>