Odbudow swiatyni

Po odbudowie świątyni przy ul. Glinianej, konsekrowanej w 1960 r, decyzją Kurii Arcybiskupiej z 31 VII 1968 przy kościele poewangelickim utworzony został samodzielny wikariat podniesiony następnie do rangi nowej parafii Św. Stanisława Kostki. Był to rezultat dużego ruchu budowlanego na okolicznym terenie. W r. 1971 świątynia była restaurowana. Schowany za zabudową mieszkalną między ulicami Przestrzenną i Hubską kościół ten jest prostokątnym obiektem salowym z niewielka dobudową zakrystii w pobliżu ołtarza i bocznego przedsionka. Świątynia wzniesiona została z cegły o starannej licówce klinkierowej, otrzymując stromy dach kryty' dachówką karpiówką w układzie rybiej łuski. Nad dachem wznosi się niska i tępa sygnaturka, zwieńczona stożkowym hełmikiem. Architektura ceglanych elewacji, podzielona prostymi lizenami i wydłużonymi prostokątami pionowych otworów okiennych, wykazuje formy charakterystyczne, choć w naszym wypadku skromne, dla II i III dekady XX stulecia na Śląsku. Elewacja szczytowa ozdobiona jest smukłym krzyżem z cegły. Stosunkowo skromnie prezentuje się też wnętrze kościoła. Przykrywa je płaski belkowy strop z drewnianymi belkami, ściany zaś, podzielone prostokątami okien, są tynkowane. Nad 1/4 wnętrza urządzono chór muzyczny o konstrukcji żelbetowej i prostej balustradzie. Chór ten, obecnie odgrodzony od wnętrza kościoła, wsparty jest na żelbetowych słupach. Posadzkę wyłożono płytkami terakotowymi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>